Radioactiviteit Samenwerking Informatiecentrum Radioactief afval NIRAS Afvalbeheer
 
 
 
 
Homepage
Zoek Contact Site map Jargon Links Taalkeuze
Men kan radioactiviteit zeer nauwkeurig meten
Straling van radioactieve stoffen kunnen we op geen enkele manier waarnemen met onze zintuigen. Toch heeft de mens uiterst precieze meetinstrumenten en eenheden ontwikkeld waarmee zelfs de kleinste hoeveelheid straling kan worden gemeten.


Meeteenheden

De verschillende meeteenheden die hieronder in detail besproken worden, kunnen verwarrend zijn bij een eerste kennismaking. Daarom eerst deze vergelijking tussen een radioactieve bron, die ioniserende straling uitzendt, en een appelboom waaruit de appels op een persoon vallen.

Het aantal appels dat uit de boom valt, meten we in het kader van radioactiviteit met de Becquerel.
De energie die de appels overbrengen op de persoon, meten we bij radioactiviteit met de Gray. De builen die de appels veroorzaken bij de persoon, meten we bij radioactiviteit met de Sievert.


De eenheid voor activiteit van een radioactieve stof: Becquerel
De eenheid voor de meting van radioactiviteit is de Becquerel, afgekort tot Bq. De Becquerel meet de hoeveelheid straling die een radioactieve stof uitzendt. Eén Becquerel komt overeen met één desintegratie per seconde. Het water in de oceanen bijvoorbeeld heeft een radioactiviteit van ongeveer 12 Bq per liter. Het menselijk lichaam heeft een gemiddelde radioactiviteit van ongeveer 120 Bq per kilogram.

De eenheid voor de geabsorbeerde dosis: Gray
Ioniserende straling draagt energie over op weefsel. De hoeveelheid energie die wordt overgedragen op een bepaalde hoeveelheid weefsel noemen we de geabsorbeerde dosis. Deze wordt uitgedrukt in Gray (Gy). Eén Gray stemt overeen met 1 Joule/kilogram.

De eenheid voor de equivalente dosis: Sievert
Sommige soorten straling veroorzaken meer ionisatie dan andere. Alfastralen meer dan bèta- en gammastralen. Om hiermee rekening te houden wordt de geabsorbeerde dosis vermenigvuldigd met een factor om te komen tot de equivalente dosis. Deze laatste wordt uitgedrukt in Sievert (Sv).

De eenheid voor de (effectieve) dosis: milliSievert
Sommige weefsels en organen zijn gevoeliger voor straling dan andere (genitale klieren meer dan botten bv.). Om hiermee rekening te houden wordt de equivalente dosis gewogen met een specifieke risicofactor voor elk weefsel of orgaan om de effectieve dosis te krijgen. Dit systeem biedt het voordeel dat alle soorten menselijke blootstelling aan ioniserende straling kunnen worden uitgezet op één risicoschaal.

De effectieve dosis, vaak kortweg dosis genoemd, wordt aangegeven Sievert. Deze waarde is zeer laag; daarom spreken we vaak van milliSievert (mSv).

Je vindt niet wat je zoekt? Stel ons je vragen of geef je commentaar.